ബന്ധങ്ങളുടെ മനഃശാസ്ത്രം (ഭാഗം 1)

ബന്ധങ്ങളുടെ മനഃശാസ്ത്രം (ഭാഗം 1)

Author - അഡ്വ: മുഈനുദ്ദീന്‍

Product Code:
Availability:In Stock
Price: र 160
Offer Price : र 144

Qty:     - OR -   Add to Wish List Add to Compare

T+ | Reset | T-
Book Information
Number of pages

Publishing Date

Book

ബന്ധങ്ങളുടെ മനഃശാസ്ത്രം (ഭാഗം 1)

Author

അഡ്വ.മുഈനുദ്ദീന്‍

Category

ബന്ധങ്ങളുടെ മന:ശാസ്ത്രം സീരീസ്

ISBN

9876543210

Binding

Text

Publisher

Edititon

1

Dimension

കുട്ടികള്‍ പൂന്തോട്ടത്തിലെ പൂമ്പറ്റകളാണ് എന്ന് നാം പറയാറുണ്ട്. കഥയിലും നോവലിലുമൊക്കെ നാം അത് വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരു പൂമ്പാറ്റയോട് കാണിക്കുന്ന ലാഘവത്വവും എളിമത്വവും പലപ്പോഴും നമുക്ക് കുട്ടികളോട് കാണിക്കുവാന്‍ സാധിക്കാറുണ്ടോ?

ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിനിടയില്‍ ഒരു ഒഴുക്കന്‍ മട്ടില്‍ നടക്കേണ്ടുന്ന ഒന്നല്ല ശിശുപരിപാലനം. പാരമ്പര്യമായി നമുക്ക് കിട്ടിയ അബദ്ധധാരണകളും അലിഖിത നിയമങ്ങളും മാമൂലുകളുമൊക്കെ മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ട് വസ്തുതകളെ നാം ആഴത്തില്‍ പഠിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. ഈ അറിവ് ശാന്തിയും സമാധാനവും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന ഒരു കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിനു കാരണമായിതീരും. അങ്ങനെ അനുസരണവും അച്ചടക്കവുമുള്ള ഒരു തലമുറയെ വാര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ സാധിക്കുകയും ചെയ്യും.

രക്ഷിതാക്കളും കുട്ടികളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിനു പുറമെ ഭാര്യ ഭര്‍തൃബന്ധം, കുടുംബബന്ധം, അധ്യാപക വിദ്യാര്‍ഥിബന്ധം,സുഹൃത്ബന്ധം തുടങ്ങി ജീവിതത്തിന്‍റെ വിവിധ മേഖലകളിലുള്ള ബന്ധങ്ങളെ കുറിച്ചും ടി .എ സൈക്കൊളജിയിലൂടെ വിശദീകരിക്കുന്നു. ഏതു സാധാരണക്കാരനും മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിക്കുമാര് വളരെ ലളിതമായ ഭാഷയില്‍ എഴുതപ്പെട്ട ഈ പുസ്തകം നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരു മുതല്‍ക്കൂട്ട് തന്നയായിരിക്കുമെന്നതില്‌ സംശയമില്ല.

 

വായനയ്ക്ക് മുന്‍പ്
കുട്ടികള്‍ പൂന്തോട്ടത്തിലെ പൂമ്പാറ്റകളാണ് എന്നു നാം പറയാറുണ്ട്‌. കഥയിലും നോവലിലുമൊക്കെ നാം അതു വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരു പൂമ്പാറ്റയോട് കാണിക്കുന്ന ലാഘവത്വവും എളിമത്വവും പലപ്പോഴും നമുക്ക് കുട്ടികളോട് കാണിക്കാന്‍ സാധിക്കാറുണ്ടോ?

മാനസികവും ശാരീരികവുമായ വളര്‍ച്ചകളുടെ പടവുകള്‍ താണ്ടികൊണ്ടിരിക്കുന്ന അവര്‍, പക്വതയുടെയും അറിവിന്‍റെയും അഭാവം കാരണം എന്തെങ്കിലും അരുതായ്മകള്‍ ചെയ്യുമ്പോള്‍ രക്ഷിതാക്കളായ നിങ്ങള്‍ അവരോട് ക്ഷുഭിതരാകാറില്ലേ? നിങ്ങള്‍ക്ക് നിങ്ങളുടെ വൈകാരിക വിക്ഷോഭങ്ങള്‍ മാറ്റിവച്ചുകൊണ്ട് അവരോട് പെരുമാറാന്‍ സാധിക്കാറുണ്ടോ?

പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ ലോലമായ ആ ഹൃദയത്തെ ചവിട്ടിമെതിക്കുകയാണ് പലരും ചെയ്യാറ്. രക്ഷിതാക്കള്‍ തങ്ങളുടെ അക്ഷമയും മുറുമുറുപ്പും വൈകാരികമായ പൊട്ടിത്തെറികളും, പ്രതികരിക്കാന്‍ ശേഷിയില്ലാത്ത കുട്ടികളില്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കുന്നു. എന്തൊക്കെ പേരുകളാണ് ചില രക്ഷിതാക്കള്‍ തങ്ങളുടെ മക്കളെ വിളിക്കുന്നത്! പഹയന്‍, സുവര്‍, കഴുത, പോത്ത്, പന്നി, മണ്ടന്‍, പൊട്ടന്‍, മന്ദബുദ്ധി, ഒന്നിനുംകൊള്ളാത്തവന്‍... തുടങ്ങി നിരവധി വാക്കുകള്‍ പലരും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവയേക്കാള്‍ ശക്തവും വൃത്തിഹീനവുമായ വാക്കുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നവരുമുണ്ട്.

ചീത്തവാക്കുകളും കുത്തുവാക്കുകളുമൊന്നും ഉപയോഗിക്കുതെ തന്നെ കുട്ടികളെ ഭീഷണിയുടെയും ഭീതിയുടെയും മുള്‍മുനയില്‍ നിര്‍ത്തുന്നവരുമുണ്ട്. ഇവയെല്ലാം തങ്ങളുടെ കുട്ടിയുടെ ഭാവിജീവിതത്തെ താറുമാറാക്കുമെന്നും അവന്‍റെ രക്ഷിതാക്കളായ നിങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാതെ വ്യക്തിത്വവികാസത്തിന് ഹാനികരമാകുമെന്നും രക്ഷിതാക്കളായ നിങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാതെ പോകുന്നുവെങ്കില്‍ വമ്പിച്ച ഭവിഷത്തുകള്‍ തന്നെയാണ് അതുവഴി വന്നു ഭവിക്കുക. വിമലവും നിഷ്കളങ്കവുമായ ഹൃദയത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് ഭാവിതലമുറയെ തന്നെയാണ് നിങ്ങള്‍ പരാജയത്തിന്‍റെ പടുകുഴിയിലേക്ക് വലിചെറിയുന്നത്. അതിന്‍റെ പരിണതഫലങ്ങള്‍ വൈയക്തികതലം മുതല്‍ സാമൂഹികതലംവരെ നീണ്ടുനില്‍ക്കുകയും ചെയ്യും.

അറിവില്ലായ്മ തന്നെയാണ് രക്ഷിതാക്കള്‍ക്കും സംഭവിക്കുന്നത്. തന്‍റെ കുട്ടികളെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്ന് പറയുന്ന രക്ഷിതാക്കളായ നിങ്ങള്‍, സ്നേഹം തുറന്ന് പ്രകടിപ്പിച്ചാല്‍ അബദ്ധത്തില്‍ ചെന്നുചാടുമെന്ന ആരോ പറഞ്ഞ അടിസ്ഥാനരഹിതമായ മൂഢവിശ്വാസത്തിലാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ ഭക്ഷണം വസ്ത്രം പാര്‍പ്പിടം മുതലായ ഭൌതിക സുഖസൗകര്യങ്ങളൊക്കെ ഒരുക്കികൊടുത്താല്‍ സ്നേഹമായി എന്ന അബദ്ധ വിശ്വാസത്തിലാണ് നിങ്ങള്‍. എങ്കില്‍, ഇനിയെങ്കിലും തിരിച്ചരിയുക; അന്ധകാരത്തിന്‍റെ അഗാധഗര്‍ത്തങ്ങളിലാണ് അറിവില്ലായ്മ നിങ്ങളെ കൊണ്ടെത്തിച്ചിരിക്കുന്നത്.

എന്താണ് സ്നേഹമെന്നും എന്താണ് ഇഷ്ടമെന്നും അവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസമെന്താണ് എന്നുമൊക്കെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ നാം തിരിച്ചറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഈ അറിവുകളുടെ അഭാവം ബന്ധങ്ങളില്‍ മാനസികമായ മതികെട്ടുകള്‍ ഉണ്ടായിത്തീരുന്നതിന്ന്‍ കാരണമായിത്തീരുന്നു. ബന്ധങ്ങളിലുണ്ടാകുന്ന ഈ മതില്‍കെട്ടുകള്‍ ബന്ധങ്ങള്‍ ആഴത്തിലുള്ളതും സുഭദ്രവും ആയിത്തീരുന്നതിന്ന്‍ തടസ്സമായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു.

കുട്ടികളുമായുള്ള ബന്ധങ്ങള്‍ നല്ല രീതിയിലാക്കി അവരുടെ വ്യക്തിത്വ വികാസം ഉറപ്പു വരുത്തണമെങ്കില്‍ ആദ്യമായി ചെയ്യാനുള്ളത് രക്ഷിതാക്കള്‍ പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചു ജീവിക്കുക എന്നതാണ്. രക്ഷിതാക്കള്‍ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹത്തിന്‍റെ ഈ സരളമായ ഒഴുക്ക് കണ്ടുവളരുന്ന കുട്ടി ക്രിയാത്മകമായ ഒരു വ്യക്തിത്വത്തിന്‍റെ ഉടമയായിത്തീരുമെന്നതില്‍ സംശയമില്ല.

ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിനിടയില്‍ ഒരു ഒഴുക്കന്‍ മട്ടില്‍ നടക്കേണ്ടുന്ന ഒന്നല്ല ശിശുപരിപാലനം. ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ നാം അറിയുകയും പഠിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. പഠിച്ച കാര്യങ്ങള്‍ ബോധപൂര്‍വ്വം പ്രയോഗവല്‍ക്കരിക്കുകയും വേണം. പാരമ്പര്യമായി നമുക്ക് കിട്ടിയ അബദ്ധധാരണകളും, അലിഖിത നിയമങ്ങളും, അശാസ്ത്രീയമായ മാമൂലുകളുമൊക്കെ മാറ്റിവെച്ചുകൊണ്ട് വസ്തുതകളെ നാം ആഴത്തില്‍ പഠിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. യഥാര്‍ത്ഥ അറിവ് അന്ധകാരത്തെ അകറ്റി പ്രശോഭിതമായ ഒരു ഭാവിയെ പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ഇത് ശാന്തിയും സമാധാനവും നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന ഒരു കുടുംബാന്തരീക്ഷത്തിന് കാരണമായിത്തീരുന്നു. അതോടെ അനുസരണവും അച്ചടക്കവുമുള്ള ഒരു തലമുറയെ വാര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നു.

‘ബന്ധങ്ങളുടെ മന:ശാസ്ത്രം’ എന്ന ഈ പുസ്തകത്തിന് ചില പ്രത്യേകതകളുണ്ട്. അനുഭവങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയില്‍ നിന്നും ഉരുത്തിരുഞ്ഞുണ്ടായ പാഠങ്ങള്‍ കൂടി ഉള്‍കൊള്ളുന്നതാണിത് എന്നതാണ് ഒരു പ്രത്യേകത. ചെറുപ്പത്തില്‍ മാനസികമായ ഒരുപാട് മുറിവുകള്‍ ലഭിക്കുകവഴി പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തില്‍ നിരവധി കൈപുനീര് കുടിക്കേണ്ടിവന്ന ഒരു വ്യക്തി... ഇതുമൂലം തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന സകല കഴിവുകളും സര്‍ഗാത്മകതളും നഷ്ടപ്പെടുകയും അവയൊന്നും തന്നെ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കാതെ സമൂഹത്തില്‍ നിന്നും ഉള്‍വലിയുകയും ചെയ്തു. ചെറുപ്രായത്തില്‍ നിരവധി സ്റ്റേജുകളില്‍ കയറി വിവിധ പരിപാടികള്‍ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തന്‍റെ കഴിവുകള്‍ തെളിയിച്ച അതേ വ്യക്തി താന്‍ അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന മാനസിക മുറിപ്പാടിന്‍റെ ഫലമായി അപകര്‍ഷതാബോധത്തിനും ഭയത്തിനും അടിമപ്പെടുകയും സമൂഹത്തില്‍നിന്നും ഓടിയകന്നുകൊണ്ട് ഒറ്റയാനായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. ‘ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവന്‍’ എന്ന്‍ എല്ലാവരും വിളിക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ ആ വ്യക്തി ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനായിത്തീരുന്നു. വ്യക്തിപരമായ കാര്യം മുതല്‍ കുടുംബം സമൂഹം എന്നിവയില്‍ നിന്നെല്ലാം ഒളിച്ചോടികൊണ്ട് ഏകാന്തതയുടെ തീരത്ത് ചടഞ്ഞിരുന്നു തുടങ്ങി.

ഈ വ്യക്തി മറ്റാരുമല്ല, എന്നെ പാകപ്പെടുത്തിയെടുത്ത അതേ ഗര്ഭപാത്രത്തില്‍ എനിക്കു ശേഷം വന്ന എന്‍റെ അനുജന്‍ തന്നെ. അനുജന്‍റെ ഉയര്‍ച്ചകളും താഴ്ച്ചകളും ഒരു സ്ക്രീനിലെന്ന പോലെ എനിക്ക് നോക്കികാണാന്‍ സാധിച്ചു. നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളെ നിങ്ങള്‍ക്ക് വിശ്വസിക്കാതിരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ലല്ലോ? അതുപോലെ എന്‍റെ കണ്ണുകളെയും എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ. അത്രയ്ക്കും മൂര്‍ച്ചയേറിയതാണ് ഈ അനുഭവ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങള്‍.

ഈ പുസ്തകത്തിന്‍റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത ഒരു തിരിച്ചറിവിന്‍റെയും കൂടി കഥയാണ് ഇത് എന്നതാണ്. എന്‍റെ അനുജന്‍ മാനസിക മുറിവുകള്‍ ഏല്‍പിച്ചത്‌ ആരാണെന്ന് എന്‍റെ തിരിച്ചരിവിനുശേഷം ഞാന്‍ അന്യേഷിച്ചു തുടങ്ങി. പലരെയും ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ കണ്ടു. ഉറപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ, പിന്നീടാണ് ആ സത്യം ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. എന്‍റെ അനുജനെ മാനസിക മുറിവുകള്‍ ഏല്‍പിച്ചവരില്‍ ഏറ്റവും പ്രാധാന വ്യക്തി ഞാന്‍ തന്നെയാണെന്ന യാഥാര്‍ഥ്ത്യം...! ഞാന്‍ പോലും അറിയാതെ എന്‍റെ ചെയ്തികള്‍ മാനസികമായ ഒരു പീഠനമായി അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്നുവെന്ന വലിയ സത്യം ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ജീവിത സമ്പാദനത്തിനായി ഷാര്‍ജയില്‍ എത്തിയ ഞാന്‍ അനുജനെ മാനസിക പിരിമുറുക്കത്തില്‍ നിന്നും കരകയറ്റുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ നീണ്ട നാലു കത്തുകള്‍ എഴുതി. വളരെയധികം പ്രോത്സാഹനം നല്‍കുന്നതും അങ്ങേയറ്റം പ്രചോദനമുള്‍കൊള്ളുന്നതുമായ ഈ നാലു കത്തിനും എനിക്ക് മറുപടി ലഭിച്ചില്ല. അഞ്ചാമത്തെ കത്തും ഞാന്‍ എഴുതി അയച്ചു. ഈ അഞ്ചു കത്തുകള്‍ക്കുമായി എനിക്ക് അനുജന്‍ എഴുതിയ മറുപടിയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ അദ്ധ്യായം.

തന്‍റെ മാനസിക വികാരങ്ങളെ മുഴുവന്‍ മനസ്സിനകത്ത് ഒതുക്കി വെച്ചുകൊണ്ട് ജീവിതം മുന്നോട്ട് നയിച്ചിരുന്ന അനുജന്‍ എന്‍റെ അഞ്ചു കത്തുകളും വായിച്ചതോടെ തന്‍റെ മനസ്സ് തുറക്കുവാനുള്ള ധൈര്യവും ഊര്‍ജവും അതുവഴി ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ വര്‍ഷങ്ങളോളമായി കെട്ടികിടന്നിരുന്ന പല വികാരങ്ങളും പല യാഥാര്‍ഥ്തങ്ങളും കുത്തിയൊഴുകി. അതോടെ കഥയിലെ പ്രധാന വില്ലന്‍ ആരാണെന്ന് തെളിഞ്ഞു. അറിവില്ലായ്മ മൂലം സംഭവിച്ച ചെയ്തികളുടെ ഭവിഷത്തുകള്‍ വളരെ ആഴത്തില്‍ വേരൂന്നി നില്‍ക്കുന്നതാണ് എന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യമായി. ഈ തിരിചറിവിന്‍റെയും ബോധ്യതയുടെയും കൂടി പുസ്തകമാണ് ‘ബന്ധങ്ങളുടെമന:ശാസ്ത്രം’.

രണ്ടാമത്തെ അദ്ധ്യായം മുതല്‍ അവസാനം വരെയുള്ള അദ്ധ്യായം (പതിമൂന്നാം അധ്യായം ഒഴികെ അത് അനുജന്‍ എനിക്ക് എഴുതിയ രണ്ടാമത്തെ കത്താണ്) ഇവിടെ ഷാര്‍ജയില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ അനുജന് തുടര്‍ച്ചയായി എഴുതിയ മറുപടികളാണ്. കത്തുകളും അവയ്ക്കുള്ള മറുപടികളുമാണ് ഈ പുസ്തകത്തിലുടനീളം എന്നതാണ് ഇതിന്‍റെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത.

കത്തുകളും അവയ്ക്കുള്ള മറുപടികളും ആയതിനാല്‍ തന്നെ ഒരു പുസ്തകത്തിന്‍റെ അനുക്രമമായിരിക്കില്ല നിങ്ങള്‍ ഇതില്‍ കാണുക. എന്നാല്‍ ഹൃദയങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ നടത്തുന്ന സംസാരത്തിന്‍റെയും ആശയവിനിമയത്തിന്‍റെയും ഭാഷയാണ്‌ നിങ്ങള്‍ക്കിതില്‍ കാണാന്‍ കഴിയുക. കാട്കയറിയ സാഹിത്യമോ, കടുകട്ടി വാക്കുകളോ, കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത സിദ്ധാന്തങ്ങളോ, അതിശയോക്തികളോ, അസംഭവ്യതകളോ ഒന്നും തന്നെയില്ല. മാനസ്സിക മുറിവുകള്‍ ഏല്കേണ്ടിവന്ന ഒരു വ്യക്തിക്ക് അതിനുള്ള ചികിത്സയും നിര്‍ദേശങ്ങളും നല്‍കുന്നതാണ് പുസ്തകത്തിലുടനീളം നിങ്ങള്‍ കാണുക.

അനുജന് സംഭവിച്ച ഈ മാനസിക ക്ഷതങ്ങള്‍ കേവലം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു സംഭവമല്ല. അധിക കുടുംബങ്ങളിലും അരങ്ങേറുന്ന ദുരന്ത നാടകമാണിത്. പാരമ്പര്യമായി നമുക്ക് ലഭിച്ച നെഗറ്റീവ് അനുഭൂതികളും മറ്റും അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ നാം അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് കൈമാറുന്നു. മാനസിക ആഘാതം എല്‍പിച്ചവര്‍ക്ക് അതിന്‍റെ ഗൌരവം പെട്ടെന്ന് പിടികിട്ടണമെന്നില്ല. എന്നാല്‍, അതിന് വിധേയമായവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ജീവിതത്തിലുടനീളം അതൊരു വലിയ കൈയ്പു നീരായിരിക്കും. കുട്ടികള്‍ നന്നാവാന്‍ എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ രക്ഷിതാക്കള്‍ കാണിക്കുന്ന പല ‘കോപ്രായങ്ങള്‍’ മുതല്‍ മറ്റു കുട്ടികളുമായുള്ള താരതമ്യം വരെ ആ ലോലഹൃദയങ്ങളുടെ ഉടമകള്‍ക്ക് ആഘാതം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അറിവില്ലായ്മ മൂലം സംഭവിക്കുന്ന ഇത്തരം അപാകതകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പ്രശാന്ത സുന്ദരമായ ഒരു കുടുംബജീവിതവും സമാധാനസമ്പൂര്‍ണമായ ഒരു സാമൂഹിക ജീവിതവും കരകതമാകാന്‍ ഈ പുസ്തകം സഹായകമായിത്തീരുമെന്ന് പ്രത്യാശിക്കുന്നു. സര്‍വശക്തന്‍ അതിന്നനുഗ്രഹിക്കുമാറാകട്ടെ .(ആമീന്‍)

ടി. എ (ട്രാന്‍സാക്ഷണല്‍ അനാലിസിസ്) അഥവാ ആശയവിനിമയ അപഗ്രഥന ശാസ്ത്രം എന്ന സൈക്കോളൊജിയിലൂടെയാണ് ഈ പുസ്തകം കടന്നു പോകുന്നത്. ടി.എ എന്നത് പുതിയ ഒരു ആദര്‍ശമോ, ആശയമോ, തത്വശാസ്ത്രമോ, മതമോ ഒന്നുമല്ല. മറിച്ച് നമുക്കകത്ത് ഇതിനകം കുടികൊള്ളുന്ന നമ്മുടെ സ്വഭാവങ്ങളുടെയും പെരുമാറ്റങ്ങളുടെയും ആശയവിനിമയങ്ങളെയും മറ്റും കീറിമുറിച്ച് പഠനവിധേയമാക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ഉപകരണം (tool) മാത്രമാണത്. ഒരു ഡോക്ടര്‍ തന്‍റെ സ്തെസ്ക്കോപ്പിലൂടെയും മറ്റു പല ഉപകരണങ്ങളിലൂടെയും രോഗിയുടെ രോഗം നിര്‍ണയിക്കുന്നതുപോലെ, ടി. എ യുടെ ഉപകരണങ്ങള്‍ വഴി നമുക്ക് നമ്മുടെ തന്നെ സ്വഭാവങ്ങളെകുറിച്ചും പെരുമാറ്റങ്ങളെ കുറിച്ചും അവയിലെ പാളിച്ചകളെ കുറിച്ചും തകരാറുകളെ കുറിച്ചുമൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. തകരാറുകളും വീഴ്ചകളുമുള്ള എരിയകള്‍ കണ്ടെത്തികഴിഞ്ഞാല്‍ അവയ്ക്കുള്ള പരിഹാരമാര്‍ഗങ്ങളും ഈ ഉപകരണങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ടെത്താം. നാം സ്വയം മാറുന്നതിലൂടെ നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവരും മാറുന്നു. മാറ്റം നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിനകത്തുനിന്നും തുടങ്ങണം എന്നതാണ് അത് ആവിശ്യപ്പെടുന്നത്. അല്ലാഹു പറയുന്നതെത്ര ശരി; ‘ഏതൊരു ജനതയും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം നിലപാടുകളില്‍ മാറ്റം വരുത്തുന്നത് വരെ അല്ലാഹു അവരുടെ സ്ഥിതിക്ക് മാറ്റം വരുത്തുകയില്ല; തീര്‍ച്ച.’ (13:11)

ടി. എ സൈക്കോളജിയെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഒരു പുസ്തകം എഴുതുക എന്നത് കുറെ കാലമായി മനസ്സില്‍ ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കാര്യമാണ്. നാട്ടിലും ഗള്‍ഫിലുമുള്ള പല സുഹൃത്തുക്കളും പലപ്പോഴായി എന്നോടിത് ആവശ്യപ്പെടാറുമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ, ജീവിത സമ്പാദനത്തിനിടയില്‍ സമയ ദൌര്‍ലഭ്യം കാരണം തുടക്കം കുറിക്കാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ സമയത്താണ് ഞെട്ടിക്കുന്ന ചില യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളുമായി അനുജന്‍റെ കത്ത് ( ഈ പുസ്തകത്തിലെ ഒന്നാം അധ്യായം) എനിക്കു ലഭിക്കുന്നത്. അന്ജന് വിഷയം പഠിപ്പിക്കുന്നതോടപ്പം എല്ലാവര്‍ക്കും അത് ഉപകരിക്കുന്ന രീതിയില്‍ ആവട്ടെ എന്നു ഞാന്‍ കരുതി. അങ്ങനെ കുറെകാലമായി മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടന്ന ടി.എ സൈക്കോളൊജിയുടെ പുസ്തകം എന്ന ആശയത്തിന് ഈ കത്തുകളിലൂടെ തുടക്കം കുറിക്കുകയും ചെയ്തു.

വളരെ ശക്തമായ ഭാഷയില്‍ തന്നെ നിര്‍ദേശിക്കാനുള്ള ഒരു കാര്യം, ഈ പുസ്തകം അതിന്‍റെ ക്രമത്തില്‍ തന്നെ വായിക്കുക എന്നതാണ്. പകുതിവെച്ച് ഏതെങ്കിലും അധ്യായം വായിച്ചാല്‍ വിഷയത്തില്‍ വ്യക്തത ലഭിക്കുകയില്ല. ഓരോ അധ്യായവും പരസ്പരം ബന്ധിതവും ഒന്ന് ഒന്നിന് തുടര്‍ച്ചയുമാണ്. ആദ്യത്തെ നാല് അധ്യായങ്ങള്‍ വൈയക്തികമായ ചില അനുഭവങ്ങള്‍ പറയുന്നുണ്ട്. ഈ വൈയക്തിക അനുഭവങ്ങളിലൂടെയാണ് വിഷയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓരോ അധ്യായവും തുടര്‍ച്ചയായി വായിക്കുക. വായനക്കു ശേഷം പുസ്തകം വിലയിരുത്തേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്. നിങ്ങളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ഉപദേശ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ക്കും തുറന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കും കാത്തിരിക്കുന്നു. സര്‍വശക്തന്‍ അനുഗ്രഹിക്കുമാറാകട്ടെ. (ആമീന്‍)

നാലോ അഞ്ചോ ഭാഗങ്ങളിലായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുവാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പുസ്തകപരമ്പരയുടെ ആദ്യഭാഗത്തിന്‍റെ പണിപ്പുരയില്‍ അത്മാര്‍ഥമായ സേവനങ്ങള്‍ അനുഷ്ഠിച്ച നിരവധി പേരുണ്ട്. അവരോടുള്ള കൃതജ്ഞത വാക്കുകളില്‍ ഒതുക്കുവാന്‍ പറ്റുന്നതല്ല. അല്ലാഹുവിന്‍റെ പ്രീതി മാത്രം കാംക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് സഹായസഹകരണങ്ങള്‍ നല്‍കിയ എല്ലാവര്‍ക്കും അവന്‍ അര്‍ഹമായ പ്രതിഫലം നല്‍കുമാറാകട്ടെ എന്ന് ആത്മാര്‍ഥമായി പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നു.

വളരെയധികം തിരക്കുപിടിച്ച കര്‍ത്തവ്യങ്ങള്‍ക്കിടയിലും ഈ പുസ്തകം എഡിറ്റു ചെയ്തു തരികയും അവതാരിക തയ്യാറാക്കിത്തരികയും ചെയ്ത ഉസ്മാന്‍ പാലക്കാഴിക്ക് പ്രത്യേകം നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനും ചിന്തകനുമായ ഉസ്മാന്‍ പാലക്കാഴിയെകൊണ്ടു തന്നെ ഈ കര്‍ത്തവ്യങ്ങള്‍ ചെയ്തുകിട്ടുവാന്‍ കഴിഞ്ഞതില്‍ അങ്ങേയറ്റം കൃതാര്‍ഥതയും സന്തോഷവുമുണ്ട്.

വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ സഹിച്ചുകൊണ്ട് ഈ പുസ്തകത്തിന്‍റെ ഡി.ടി.പി നിര്‍വഹിച്ച എന്‍റെ സഹധര്‍മിണി, സുന്ദരമായ രീതിയില്‍ ലെ ഔട്ട് ചെയ്ത യൂനുസ് കെ.കെ (കൊച്ചി), ആകര്‍ഷണീയമായ രീതിയില്‍ കവര്‍ ഡിസൈന്‍ ചെയ്തുതന്ന ബിജു മുഹമ്മദ്‌ (ഷാര്‍ജ), ഉത്തരവാദിത്തബോധത്തോടെ ഡ്രോയിങ്ങുകള്‍ ചെയ്തുതന്ന പി.എസ്. സലിം (ഷാര്‍ജ),ഇന്റര്‍നെറ്റ് സൗകര്യങ്ങള്‍ക്കും മറ്റും എല്ലാവിധ സഹായസഹകാരണങ്ങളും നല്‍കിയ അസ്‌ലം സി. എ (ഷാര്‍ജ); യൂസുഫ് കെ കെ (ഷാര്‍ജ), ഇതിന്‍റെ പ്രിന്‍റിംഗ് നിര്‍വഹിച്ച സ്ക്രീന്‍ ഓഫ്സെറ്റ് കൊച്ചിന്‍, പ്രസാധനം ഏറ്റെടുത്ത റിനിയ്സന്‍സിന്‍റെ അണിയറ ശില്‍പികള്‍ .... നന്ദി അര്‍ഹിക്കുന്നവരുടെ നിര അങ്ങനെനീണ്ടുപോകുന്നു. ഇതിനെക്കാളെല്ലാമുപരി, പ്രതീക്ഷയോടെ ഈ പുസ്തകത്തെ കാത്തിരിക്കുന്ന, നാട്ടിലും ഇവിടെ യൂ എ യിലുമുള്ള അഭ്യൂദയകാംക്ഷികള്‍ക്കും പ്രത്യേകം നന്ദി അറിയിക്കുന്നു.

ആരും നന്ദി വാക്കുകള്‍ക്കു വേണ്ടിയല്ല നാഥാ, ഈ സദുദ്യമത്തില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നത്. എല്ലാവര്‍ക്കും നീ അര്‍ഹമായ പ്രതിഫലം നല്‍കേണമേ, നേരായ പാതയിലൂടെ ഞങ്ങളെ എന്നും നയിക്കേണമേ - ആമീന്‍.

അഡ്വ.മുഈനുദ്ദീന്‍,
ഷാര്‍ജ, യു.എ.ഇ

അദ്ധ്യായങ്ങള്‍
1. എന്‍റെ കഴിവുകള്‍ നശിപ്പിച്ചതാര്?

2. പിഴവുകള്‍ സംഭവിച്ചതെവിടെ?

3. സ്നേഹവും അംഗീകാരവും ലഭിക്കാതിരുന്നാല്‍

4. ജീവിത പാഠങ്ങളായി മാറുന്ന അനുഭവങ്ങള്‍

5. എന്താണു സ്നേഹം?

6. സ്നേഹം ലഭിക്കുവാനുളള മാര്‍ഗങ്ങളെന്തൊക്കെ?

7. പോസിറ്റീവ് സ്ട്രോക്കുകള്‍ ദാമ്പത്യ ബന്ധത്തില്‍

8. ശത്രുവിനെ മിത്രമാക്കി മാറ്റാന്‍....

9. കുട്ടികളോട് സ്നേഹം തുറന്നു പ്രകടിപ്പിക്കുക

10. ഉപാധികളില്ലാത്ത സ്നേഹം

11. ടാര്‍ഗറ്റ് സ്ട്രോക്കുകള്‍

12. സ്വഭാവത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ചില ഘടകങ്ങള്‍

13. ഈ അബദ്ധം മറ്റൊരാള്‍ക്കും സംഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ!

14. മാനസിക സ്വാസ്ഥ്യം ലഭിക്കാന്‍....

പുസ്തകത്തില്‍ നിന്നും ഒരു അധ്യായം

അദ്ധ്യായം 1

എന്‍റെ കഴിവുകള്‍ നശിപ്പിച്ചതാര് ?

ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താവിന് തന്‍റെ അനുജന്‍ എഴുതിയ കത്ത്

ജീവിതത്തില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും അവരവരുടേതായ കഴിവുകളുണ്ട്. ആ കഴിവുകള്‍ പലര്‍ക്കും പലവിധത്തിലായിരിക്കും. എല്ലാവരും അവരവര്‍ക്കുള്ള കഴിവുകള്‍ ജീവിതത്തില്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു എന്ന കാര്യം ഉറപ്പാണ്‌. പലര്‍ക്കും പല കഴിവുകളുള്ളത് പോലെ എനിക്കും എന്‍റെ കഴിവുകള്‍ എന്നില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇന്ന് ഞാന്‍ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനാണ്. കാരണം, നിങ്ങള്‍ എന്നെ ചെറുപ്പത്തില്‍ പൊട്ടന്‍, മന്ദബുദ്ധി എന്നൊക്കെയാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. എനിക്ക് മനസ്സില്‍ എന്നെക്കുറിച്ച് പ്രതീക്ഷകളുണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് എല്ലാത്തിനും ആവും, കഴിയും എന്നുള്ള വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു കാര്യം ആവുമെന്ന് വിചാരിച്ചാല്‍ മാത്രമേ സാധിക്കൂ എന്നുള്ളത് എനിക്ക് അന്നറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷേ, കുടുംബത്തില്‍ നിന്നും എനിക്ക് ലഭിച്ചത് ഇതിന് നേരെ വിപരീതമായ അനുഭവങ്ങളാണ്. അപ്പോള്‍ എനിക്ക് എന്‍റെ പ്രതീക്ഷകളൊക്കെ വെറുതെയാണെന്ന് മനസ്സിലായി. എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ എനിക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടു എന്നു സാരം.

‘മുജീബ് ചെറുപ്പത്തില്‍ മദ്രസാവാര്‍ഷികത്തിന് നന്നായി പ്രസംഗിച്ചവനല്ലേ, സംഭാഷണം നടത്തിയവനല്ലേ, അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോഴും പ്രസംഗിക്കാന്‍ സാധിക്കും’ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് യാതൊരു കാര്യവുമില്ല. ഏതുകാര്യവും ആവുമെന്ന് വിചാരിച്ചാല്‍ സാധിക്കും എന്ന ചിന്താഗതിയുള്ളവനായ എന്നെ മന്ദബുദ്ധി എന്നും, പൊട്ടന്‍ എന്നും വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനാണ് എന്ന് എനിക്കുതന്നെ തോന്നി. ബുദ്ധി വികസിച്ചുവരുന്ന, കാര്യങ്ങളെകുറിച്ച് തിരിച്ചറിവ് ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രായത്തില്‍ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടതാണിത്.

നബി (സ)യെ വധിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഒരു സ്ത്രീ വിഷമുള്ള ഭക്ഷണം നല്‍കി. പ്രവാചകന്‍റെ മരണത്തിന്‍റെ ആ സന്ദര്‍ഭത്തിലും അതിന്‍റെ കയ്പ് അനുഭവിച്ചതുപോലെ, എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ എല്ലായിപ്പോഴും എനിക്കിതിന്‍റെ പ്രയാസം അനുഭവപ്പെടുന്നു. എനിക്ക് യാതൊരു കാര്യത്തെയും അഭിമുഖീകരിക്കുവാനുള്ള ധൈര്യമില്ല. എപ്പോഴും ഭയം അനുഭവപ്പെടുന്നു. എപ്പോഴും പൊട്ടന്‍ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് ഏതൊരു കാര്യവും ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ എനിക്കിതിന് സാധിക്കുമോ എന്ന ഭയം പിന്തുടരുന്നു.

എല്ലാവരും അവരവരുടെ കഴിവുകള്‍ ജീവിതത്തില്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നുവെന്ന് ഞാന്‍ ആദ്യം പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, എന്‍റെതായ കഴിവുകള്‍ കുടുംബക്കാര്‍ നഷ്ടപ്പെടുത്തി.

നിങ്ങളുടെ കത്തില്‍ ‘എനിക്ക് ആവുകയില്ല’ ‘എന്നെ ഒന്നിനും കൊള്ളുകയില്ല’ എന്ന ചിന്താഗതി ഒഴിവാക്കുക എന്നു കണ്ടു. നിങ്ങളുടെ ‘മന്ദബുദ്ധി’, ‘പൊട്ടന്‍’ എന്ന വിളികൊണ്ടാണ് എനിക്ക് അങ്ങനെയൊരു ചിന്താഗതിയുണ്ടായിത്തീര്‍ന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെട്ടത്.

എന്നെ മന്ദബുദ്ധി, പൊട്ടന്‍ എന്നൊക്കെ വിളിക്കുമ്പോള്‍ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ രണ്ട് സംശയങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു:

1 ഞാന്‍ മന്ദബുദ്ധിയായതുകൊണ്ടാണോ ഇവര്‍ എന്നെ ഇങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്?

2 ഞാന്‍ മന്ദബുദ്ധിയൊന്നുമല്ല, ഇവര്‍ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നുതു കൊണ്ട് എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നതാണോ?

ഒരുപാടു കാലം ഇതില്‍ ഏതായിരിക്കും ശരി എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. അവസാനം എനിക്ക് കാര്യത്തിന്‍റെ യാഥാര്‍ഥ്യം മനസ്സിലായി. രണ്ടാമത് പറഞ്ഞതാണ് ശരി . ഇവര്‍ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നതാണ്. നിങ്ങള്കൊക്കെ പറ്റിയ ബുദ്ധിമോശമാണിത്.

എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഞാന്‍ ഒരുപാട് ക്ഷമിക്കുകയും സഹിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒരുപാട് ത്യാഗം ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ് ഞാന്‍ ഇന്ന് ഈ നിലയില്‍ എത്തിയത്. ഇതൊക്കെ എന്നെങ്കിലും നിങ്ങളോട് തുറന്നു പറയണമെന്ന് അന്നു ഞാന്‍ കരുതിയിരുന്നു.

എനിക്ക് കുടുംബത്തില്‍ നിന്നും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകള്‍ മാത്രമേ ലഭിച്ചിട്ടുള്ളൂ. പ്രോത്സാഹനം എന്താന്നെന്ന് ഞാനറിഞ്ഞിട്ടില്ല. പ്രോത്സാഹനവും ഉപദേശവും ലഭിച്ചിട്ടില്ലെങ്കില്‍ സാരമില്ല. മന്ദബുദ്ധി, പൊട്ടന്‍ എന്നുള്ള വിളിയും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും കേള്‍ക്കാതിരുന്നാല്‍ മതിയായിരുന്നു. ഒരു കുട്ടിക്ക് പ്രോത്സാഹനം ലഭിക്കുന്നില്ലെന്ന കാരണത്താല്‍ മാത്രം അവന്‍റെ കഴിവുകള്‍ നഷ്ടപ്പെടുകയില്ല. ഞാന്‍ ഇന്ന് ഈ നിലയില്‍ എത്തിയത് എന്‍റെ സ്വന്തം കഴിവുകള്‍ കൊണ്ട് മാത്രമാണ്. മന്ദബുദ്ധി, പൊട്ടന്‍ എന്നവിളികള്‍ നിരന്തരം കേട്ടതിനാല്‍ ആത്മവിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുകയും, ഭയവും, അപകര്‍ഷതാബോധവും കടന്നുകൂടുകയും ചെയ്തിട്ടും, കുടുംബത്തില്‍നിന്നും എതിര്‍പ്പുകള്‍ മാത്രം നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടും ഞാന്‍ ഒരുപാട് പ്രയാസങ്ങള്‍ സഹിച്ചും ക്ഷമിച്ചും ത്യാഗം ചെയ്തും മുന്നേറി. അവസാനം ഒരുകാര്യം ഉറപ്പായി. ഞാന്‍ മന്ദബുദ്ധിയൊന്നുമല്ല. ഇവര്‍ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എനിക്കങ്ങനെ തോനുന്നതാണ്.

പിന്നെ, നിങ്ങള്‍ എന്നോട് എവിടെയെങ്കിലും പോകാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ എനിക്ക് വളരെയധികം വിഷമമാണ്. ആസ്ഥലത്തേക്ക് പോകാനുള്ള മടികൊണ്ടല്ല വിഷമം. ഇങ്ങനെ എപ്പോള്‍ എവിടെ വേണമെങ്കിലും പോയി സഹായിക്കുകയൊക്കെ ചെയ്യുന്ന എന്നെ ഒരു മന്ദബുദ്ധിയായിട്ടാണല്ലോ കാണുന്നത് എന്നോര്‍ക്കുമ്പോഴാണ്‌ വിഷമമുണ്ടാകുന്നത്. എനിക്ക് പോകാന്‍ പറ്റുകയില്ല എന്നു പറയാന്‍ സാധിക്കുകയില്ല. അങ്ങനെ എപ്പോഴും സഹായിക്കുകയെന്നല്ലാതെ വേറെ ഒരു മാര്‍ഗമില്ല.

ബാത്ത്റൂമില്‍ പോകുമ്പോള്‍ ഞാനാണ് എപ്പോഴും നിങ്ങള്‍ക്ക് വെള്ളം കൊണ്ടുതരാറുള്ളത്. വെള്ളം കൊണ്ടുതരുന്നതില്‍ എനിക്ക് മടിയോ, അല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ വലിയവനായി, അതുകൊണ്ട് ജ്യേഷ്ഠന് വെള്ളം കൊണ്ട് കൊടുക്കുവാന്‍ എനിക്ക് പറ്റുകയില്ല എന്ന ചിന്തയോ ഒന്നും തന്നെയില്ല. കൃത്യമായി, ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് ചെയ്തുതരും. പക്ഷേ, ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്ത് തരുന്ന എന്നെ നിങ്ങള്‍ കാണുന്നത് ഒരു മന്ദബുദ്ധിയായിട്ടാണല്ലോ എന്നതാണ് എനിക്കുള്ള വിഷമം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എവിടെയെങ്കിലും പോകുവാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ എന്‍റെ മനസ്സില്‍ വളരെയധികം വിഷമമുണ്ടാകുന്നു.

എല്ലാ ദിവസവും രാത്രി അഹ്മദ്ക്കാന്‍റെ വീട്ടില്‍ പോയി നിങ്ങള്‍ക്കുവേണ്ടി പത്രം വാങ്ങി വരണം. പള്ളിയില്‍ നിന്നും തിരിച്ചു വരുമ്പോള്‍ അവിടെ പോയി പത്രം വാങ്ങി വരാന്‍ എനിക്ക് യാതൊരുവിഷമവുമില്ല. പക്ഷേ, പൊട്ടന്‍, മന്ദബുദ്ധി എന്നൊക്കെ വിളിക്കുകയും അങ്ങനെ ഒരു മന്ദബുദ്ധിയായി എന്നെ കാണുകയും ചെയ്യുന്ന ആള്‍ക്ക് ഞാന്‍ എലാവിധ സഹായവും ചെയ്തുകൊടുക്കുക! ഇത് എന്‍റെ മനസ്സിനെ വളരെയധികം വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു.

നിങ്ങളുടെ അറിവില്ലായ്മ കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് മനസ്സില്‍ നിങ്ങളോട് ദേഷ്യമോ, വെറുപ്പോ ഒന്നുമില്ല. എന്തെങ്കിലും ചെറുപ്പത്തില്‍ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ പൊരുത്തപ്പെടണമെന്നു നിങ്ങളുടെ മുമ്പത്തെ കത്തില്‍ കണ്ടു. ഞാന്‍ എല്ലാം പൊരുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് അറിവില്ലായ്മയിലൂടെ മാത്രം സംഭവിച്ചതാണ്.

പക്ഷേ ഇവ കാരണം ഞാന്‍ ഈ നിലയില്‍ ആയിത്തീര്‍ന്നു. അതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ വളരെ...വളരെ...വളരെ....വിഷമമുണ്ട്. ആരാണ് എന്നെ ഇങ്ങനെയാക്കിയതെന്ന് ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ അയാള്‍ ചെയ്തതെന്താണെന്നു മാത്രമാണ് ഞാന്‍ ചിന്തിക്കുന്നത്. അത് ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ നല്ല ഭാവിയെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിക്കളഞ്ഞു.

ഞാന്‍ കത്തെഴുതാത്തത്തില്‍ എനിക്കുതന്നെ വളരെ വിഷമമുണ്ട്. എഴുതുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ ഇങ്ങനെ എല്ലാം തുറന്നെഴുതണം. അല്ലാതെ സാധാരണ നിലക്ക് മറുപടി അയച്ചാല്‍ പോരാ. അതുകൊണ്ടാണ് കത്തെഴുതാത്തത്.

അസുഖം ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ട്. മെഡിക്കല്‍ കോളേജില്‍ പോയിരുന്നു. ഇനിയും തുടര്‍ച്ചയായി രണ്ടുവര്‍ഷം കൂടി മറന്ന് കഴിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ഇപ്പോള്‍ ഡോസ് കൂട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ആദ്യം രാവിലെ പകുതിയും രാത്രി ഒന്നുമാണ്. ഇപ്പോള്‍ രാവിലെയും ഒന്നായി.

വീട്ടില്‍ എല്ലാവര്‍ക്കും സുഖം തന്നെ. അബ്ദുള്ളക്കാനോട് അന്വേഷണം പറയുക. മറുപടിക്ക് കാത്തുകൊണ്ട് നിര്‍ത്തുന്നു.

 

അദ്ധ്യായം 2

പിഴവുകള്‍ സംഭാവിച്ചതെവിടെ?

സ്വന്തം അനുജന്‍ അറിയുന്നതിന്.....

എങ്ങനെയാണ് തുടങ്ങേണ്ടത് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. എന്‍റെ കൈകള്‍ക്ക് വിറയല്‍ അനുഭവപ്പെടുന്നത് പോലെ.... മനസ്സ് ആകെ പതരിയിരിക്കുകയാണ്.... വിശ്വസിക്കുമോ എന്നറിയില്ല. കണ്ണില്‍ നിന്നും കണ്ണുനീര്‍ ധാരധാരയായി ഒഴുകുകയാണ്. അറിവില്ലായ്മ കാരണം ചെയ്ത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ ദുരന്തഫലത്തിന്‍റെ ആഴമോര്‍ത്തിട്ടാണ് മനസ്സ് കരയുന്നത്......

എല്ലാം മുജീബ് തുറന്ന് എഴുതിയല്ലോ എന്നതില്‍ അതിയായ, അടങ്ങാത്ത, പറഞ്ഞാല്‍തീരാത്ത സന്തോഷമുണ്ട്. കാരണം, ഇതൊന്നും സത്യത്തില്‍ ഒതുക്കിവെക്കേണ്ടുന്ന കാര്യങ്ങളല്ല എന്നത് തന്നെ. ഞാന്‍ കാരണം അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്ന വിഷമങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളുമൊക്കെ വിശദീകരിച്ച് എഴുതിയതിന് നന്ദി.

ചില കാര്യങ്ങള്‍ അടിസ്ഥാനപരമായി നമ്മളെല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കാനുണ്ട്. നമ്മുടെയൊക്കെ കുടുംബക്കാര്‍ക്കും സമൂഹത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം ആളുകള്‍ക്കുമുള്ള പ്രശ്നമാണത്. മുജീബിന് മാനസ്സികമായ ഒരുപാട് പ്രയാസങ്ങളും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. ഒരുപാട് ത്യാഗങ്ങള്‍ സഹിക്കേണ്ടിയും വന്നിട്ടുണ്ട്. അത് ഇന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുകയും ഉള്കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. മാനസികമായ ഒരുപാട് മുറിവുകള്‍ എന്നില്‍നിന്നുതന്നെ ഏല്‍കേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞുപോയ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ മുജീബിനെ മാനസികമായ ക്ഷതമേല്‍പിച്ചവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ മാത്രമായിരിക്കില്ല, കുടുംബത്തിലെ മറ്റു പലരും ഉണ്ടായിരിക്കാം. എല്ലാം ശരിയാണ്. അങ്ങേയറ്റം ശരിയാണ്.

എന്നാല്‍ മുജീബ് അറിയുമോ, മുജീബ് അനുഭവിച്ചത് പോലെയോ അതിലധികമോ ഞാനും നമ്മുടെ കുടുംബത്തില്‍നിന്നും മാനസിക പീഡനം അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. മുജീബിന്‍റെ ജീവിതത്തിലെ വില്ലന്‍ ഞാനടക്കമുള്ള പലരുമാണെങ്കില്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തിലും അത്തരത്തിലുള്ള പലരുമുണ്ട്. ഇതില്‍ മുഹമ്മദ്‌ക്കയില്‍നിന്നാണ്, മുജീബിന് എന്നില്‍ നിന്നും കിട്ടിയതു പോലെ എനിക്കു കിട്ടിയത്. എന്നും പലതും ചെയ്യിക്കും. ‘മന്ദബുദ്ധി’ എന്ന, മുജീബിനെ വിളിച്ചിരുന്ന അതേ പേരാണ് എന്നെയും വിളിച്ചിരുന്നത്. പൊട്ടന്‍ എന്ന വാക്കും അല്‍പാല്‍പമൊക്കെയുണ്ട്. ആക്ഷേപങ്ങളും പരിഹാസങ്ങളും നിരവധി ഞാനും കുടുംബത്തില്‍ നിന്നും ഏറ്റുവാങ്ങി. മുജീബിനുണ്ടായ അതേ മാനസികാവസ്ഥ എനിക്കുമുണ്ടായ കാലമുണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ചുരുക്കം.

എത്ര തവണ ഞാന്‍ ആത്മഹത്യയെ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നുവെന്ന് അറിയുമോ മുജീബിന്? ആര്‍ക്കും എന്നെ വേണ്ട, കുടുംബത്തിലെ ആരും എന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്ന തോന്നല്‍ അവരില്‍നിന്നുള്ള പെരുമാറ്റത്തില്‍നിന്നുണ്ടായപ്പോള്‍ എത്ര തവണയാണ് ഞാന്‍ ആത്മഹത്യചെയ്യുന്നതായിട്ട്‌ സ്വപ്നം കണ്ടത്. മരിച്ച് കിടക്കുന്ന എന്നെ കണ്ട് അവര്‍ സഹതപിക്കുന്ന രംഗമാണ് ഞാന്‍ കാണുക. അവനോട് അങ്ങനെ പെരുമാറാന്‍ പാടില്ലായിരുന്നുവെന്ന് മേല്‍പറഞ്ഞ ഓരോരുത്തരും മരിച്ച് കിടക്കുന്ന എന്നെ വന്നുകണ്ടു പറയുന്നുണ്ടാകും!

അതുപോലെത്തന്നെ, മനോവിഷമവും സംഘര്‍ഷവും സഹിക്കവയ്യാതെ നിരവധി തവണ നാടുവിട്ട് ബോംബെയിലേക്കോ മറ്റോപോകുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. ഒരു തവണ ഉമ്മാമ കാലുപിടിച്ച് മാപ്പ് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ തടഞ്ഞുവെച്ചത് ഇപ്പോഴും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു. അങ്ങനെ എത്രയെത്ര സംഭവങ്ങള്‍!

ഞാന്‍ എന്‍റെ പ്രശ്നങ്ങള്‍ എഴുതികൊണ്ട് മുജീബിന്‍റെ പ്രശ്നങ്ങളെ ലഘൂകരിക്കുകയല്ല. ഞാന്‍ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യുകയില്ല; ചെയ്യാന്‍ പാടില്ല എന്നും എനിക്കറിയാം. നാം പ്രശ്നങ്ങളുടെ ആഴത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലേണ്ടതുണ്ട്. അപ്പോഴാണ്‌ കാര്യങ്ങള്‍ കൃത്യമായി ബോധ്യമാവുക.

ജീവിതത്തില്‍ അംഗീകാരവും സ്നേഹവും വാല്‍സല്യവും ലഭിക്കാതിരിക്കുകയും മോശമായ അനുഭവങ്ങളും കുത്തുവാക്കുകളും (മന്ദബുദ്ധി,പൊട്ടന്‍,പന്നി മുതലായവ) ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യന്‍ മാനസികമായി മുരടിക്കുന്നതിന്ന്‍ കാരണമാകുമെന്നും, അതാണ്‌ മുജീബിന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആയിപ്പോകാനുള്ള കാരണമെന്നുള്ള ആ തിരിച്ചറിവുണ്ടല്ലോ, അതിന് നാം അല്ലാഹുവിനെ അങ്ങേയറ്റം സ്തുതിക്കണം. കാരണം, നമ്മുടെ പ്രശ്നങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ കാരണം നമുക്ക് മനസ്സിലായിരിക്കുന്നു.

ഈ തിരിച്ചറിവാണ് എന്‍റെ ജീവിതത്തെ അടിമുടി മാറ്റിയത്. മോശമായ അനുഭവങ്ങളും കുത്തുവാക്കുകളും മാത്രം ലഭിച്ച എനിക്ക് തിരിച്ചറിവുണ്ടായപ്പോള്‍ ഒരു കാര്യം വ്യക്തമായി: “ഞാന്‍ ഒന്നിനും കൊള്ളാത്തവനല്ല, എനിക്കും എന്തൊക്കെയോ കഴിവുകളുണ്ട്.” എന്നെ ഒന്നിനും കൊള്ളുകയില്ല എന്ന്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ വെറുതെ പറയുകയാണ്. അതില്‍ ശ്രദ്ധകൊടുത്തുകൊണ്ട് ജീവിതത്തെ പാഴാക്കുന്നത് വിഡ്ഢിത്തം മാത്രമാണ്. മറ്റുള്ളവര്‍ എന്തും പറഞ്ഞു കൊള്ളട്ടെ. എനിക്ക് എന്‍റെതായ വഴികളും കഴിവുകളും ഉണ്ട്. ഈ തിരിച്ചറിവ് മുജീബിലും] ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നത് വലിയ അനുഗ്രഹം തന്നെയാണ്.

എത്രയെത്ര അനുഭവങ്ങളാണ് എന്നെ പണ്ട് തളര്‍ത്തിയത് എന്നറിയാമോ? അഷ്‌റഫ്‌ക്കാന്‍റെ വകയായി കിട്ടിയ അടിക്കും ഇടിക്കും യാതൊരു കൈയ്യും കണക്കുമില്ല. മുജീബിന് ലഭിച്ചത് പോലെയുള്ള കുത്ത് വാക്കുകള്‍ - അത്രയില്ലെങ്കിലും മുസ്തഫാക്കയില്‍ നിന്നും കിട്ടി. ‘രക്ഷിതാക്കളും കുട്ടികളുടെ ഭാവിയും’ എന്ന കുടുംബമനശാസ്ത്രത്തെകുറിച്ചുള്ള എന്‍റെ പ്രഭാഷണത്തില്‍ ഒരു ഉദാഹരണം ഞാന്‍ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ കേസറ്റ് നാട്ടിലേക്ക് ഞാന്‍ കൊടുത്തു വിട്ടിരുന്നു. അത് കേട്ടുകാണുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

പക്ഷേ, അത്തരം മോശമായ അനുഭവങ്ങള്‍ തന്നവരോട് ഇപ്പോള്‍ എനിക്ക് ദേഷ്യമോ വൈരാഗ്യമോ ഒന്നും തോന്നാറില്ല. മാത്രമല്ല, ഈയടുത്ത് ഞാനും മുസ്തഫക്കയും ഒരുമിച്ച് നാട്ടിലുള്ളപ്പോള്‍ മുസ്തഫാക്കയുടെ വീട്ടില്‍ ഞാന്‍ പോയ സമയത്ത് ഇതേ പ്രകാരം മന്ദബുദ്ധി പൊട്ടന്‍ എന്നൊക്കെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് വളരെ മോശമായ രീതിയില്‍ പഠിക്കാത്തതിന്‍റെ പേരില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മകനോട്‌ മുസ്തഫാക്ക പെരുമാറുന്നത് ഞാന്‍ കാണുകയുണ്ടായി. അപ്പോള്‍ തന്നെ എന്‍റെ പഴയ അനുഭവത്തിലേക്ക് എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ ചെന്നെത്തി. ഞാന്‍ ഇക്കാനെ വിളിച്ച് ഏകദേശം മൂന്നു മനിക്കൂരിലധികം പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചു. അത്തരം കുത്തുവാക്കുകളുടെ അപകടവും അതുളവാക്കിയേക്കാവുന്ന ആപത്തുകളും എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ എനിക്കുണ്ടായ മോശമായ അനുഭവങ്ങളും, ഈ വിസയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഖുര്‍ആന്‍ വചനങ്ങളും ഹദീഥുകളുമൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊടുത്തപ്പോള്‍ ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ ബോധ്യമായി. അദ്ദേഹത്തില്‍ നിന്നും എനിക്കുണ്ടായ ദുരനുഭവങ്ങള്‍ അതെ പടി പറയുകയും അന്ന് എനിക്കുണ്ടായ മാനസിക വിഷമവും അതിന്‍റെ പേരില്‍ അദ്ദേഹം മരിച്ചുപോകാന്‍ ഞാന്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചതുമൊക്കെ തുറന്നു പറഞ്ഞു. എല്ലാം പരസ്പരം പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിയതോടെ പഴയതില്‍നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ആഴത്തുലുള്ള ഒരു ബന്ധമാണ് പിന്നീടുണ്ടായത്.

എന്നാല്‍, അഷ്‌റഫ്‌കാനോട് ഞാന്‍ ഇത്രമാത്രം തുറന്ന് സംസാരിച്ചിട്ടില്ലായെങ്കിലും, അദ്ദേഹം എന്നെ പണ്ട് നന്നായി അടിച്ചതും മറ്റും അദ്ദേഹം തന്നെ കുന്നുമ്മല്‍ മുനീര്‍ക്കയോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. മുനീര്‍ക്ക അക്കാര്യം എന്നോട് പറയുകയും ചെയ്തു.

ഇതൊക്കെ ഇവരോട് ഞാന്‍ തുറന്ന് സംസാരിക്കാനുള്ള ഒരുപാട് കാരണങ്ങളില്‍ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു കാരണം, ഇനി ഒരിക്കലും ആര്‍ക്കും ഇത്തരം ദുരനുഭവങ്ങല്‍ അവരില്‍ നിന്ന് ഉണ്ടാവരുത് എന്നതാണ്. പ്രത്യേകിച്ച്, എന്നില്‍ നിന്നും ഒരാള്‍ക്കും ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കരുത്.

1 ആര്‍ക്കും ഇത്തരം ദുരനുഭവങ്ങള്‍ എന്നെകൊണ്ടുണ്ടാവരുത്.

2 ഇങ്ങനെ ചെറുപ്പത്തില്‍ ബുദ്ധിമുട്ടിയാലുണ്ടാകുന്ന വിഷമങ്ങളെ കുറിച്ചും പ്രയാസങ്ങളെ കുറിച്ചും ആവുന്ന വിധത്തില്‍ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞ് ബോധ്യപ്പെടുത്തുക.

3 കുടുംബക്കാര്‍ക്ക് ഈ വിഷയത്തില്‍ നല്ല ബോധം ഉണ്ടാക്കികൊടുക്കുക.

4 ആര്‍ക്കും ദുരനുഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകരുതെന്ന് മാത്രമല്ല, നമുക്ക് അനുഭവിക്കാന്‍ പറ്റിയിട്ടില്ലാത്ത അംഗീകാരവും, സ്നേഹവും പ്രോല്‍സാഹനവും, വാല്‍സല്യവുമെല്ലാം നമ്മുടെ താഴെയുള്ളവര്‍ക്ക് നല്‍കുക. അങ്ങനെ അവരെ സ്നേഹത്തില്‍ മുക്കിയെടുക്കുക.

5 ഖുര്‍ആനിന്‍റെയും ഹദീഥിന്‍റെയും പ്രാധാന്യവും അവയില്‍ പരസ്പരം സ്നേഹിക്കാന്‍ പറഞ്ഞതിന്‍റെ ആഴവും കുടുംബത്തിലടക്കമുള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും മനസ്സിലാക്കികൊടുക്കുക.

6 കുത്തുവാക്കുകള്‍ വിളിച്ച് അപഹസിച്ചാലുള്ള ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തത്തെകുറിച്ച് ബോധ്യമാക്കികൊടുക്കുക.

7 നല്ല പെരുമാറ്റത്തിന്‍റെ മധുരം എല്ലാവര്‍ക്കും നുകര്‍ന്ന് കൊടുക്കുന്നതോടപ്പം അതിന്‍റെ ഗുണഗണങ്ങളെ കുറിച്ചും വിശദീകരിച്ച് കൊടുക്കുക.

8 ആര് എന്ത് എങ്ങനെ എന്നോട് പെരുമാറിയാലും എല്ലാവരോടും നല്ല രീതിയില്‍ മാത്രം പെരുമാറുക.

9 പ്രത്യേകിച്ച് പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളെ, ചെറിയ കുട്ടികളെ അതിരറ്റ് സ്നേഹിക്കുക, അങ്ങേയറ്റം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.

മുകളില്‍ പറഞ്ഞവയൊക്കെയാണ് എന്‍റെ മാറ്റത്തിനും തിരിച്ചറിവിനും ശേഷം ഞാന്‍ ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. മുജീബ് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല; മുജീബിന് എന്നില്‍ നിന്നും ഉണ്ടായതിന്‍റെ നേരെ വിപരീതവും, മുകളില്‍ പറഞ്ഞതുമായ നല്ല അനുഭവമാണ് (മുജീബിന് താഴെയുള്ള) അനുജന്മാര്‍ക്കും അനുജത്തിക്കുമൊക്കെ ഞാന്‍ കൊടുത്തിട്ടുള്ളത്. എനിക്ക് തിരിച്ചറിവ് വന്നപ്പോഴേക്കും ഫരീദ തികഞ്ഞ നെഗറ്റീവ് മൂഡിലായിരുന്നു. പക്ഷേ, എന്‍റെ ബോധപൂര്‍വമുള്ള ഇടപെടല്‍കൊണ്ടും , അല്ലാഹുവിന്‍റെ അപാരമായ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടും അതൊക്കെ ശരിയാക്കിയെടുക്കാന്‍ സാധിചു.

എനിക്കിപ്പോള്‍ മുജീബിനോട് പറയാനുള്ളത്, ഇത്തരം കാര്യങ്ങള്‍ യാതൊരു ഭയവും കൂടാതെ എനിക്ക് തുറന്നെഴുതുക എന്നതാണ്. മുജീബിന് ഉള്‍ഭയം ഉണ്ടാകുമെന്ന്‌ എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ, എന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ മുജീബിന് ഇനി ഭയത്തിന്‍റെ ആവിശ്യമില്ല. കാരണം, ആരില്‍ നിന്നാണോ മുജീബിന് പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായത് അയാള്‍ തന്നെയാണ് എല്ലാം തുറന്നെഴുവാനും വിശദീകരിക്കുവാനും ആവിശ്യപ്പെടുന്നത്. എന്തും സഹിക്കാനും പൊറുക്കാനും, ഉള്‍കൊള്ളാനുമുളള മനസ്സ് എനിക്കുണ്ട്. എന്തും, , എന്തും..... അതുകൊണ്ട് പഴയകാലത്ത് മനസ്സിനെ വിഷമിപ്പിച്ച അനുഭവങ്ങള്‍ ഓരോന്നും തുറന്ന് എഴുതുക. കൃത്യമായി ഒന്നും വിടാതെ, കുറക്കാതെ അറിയിക്കുക. പല കാര്യങ്ങളാണ് അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

1 എനിക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധങ്ങളെകുറിച്ച് ആഴത്തില്‍ ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുക.

2 ഇനി ഒരിക്കലും അത്തരം അബദ്ധങ്ങള്‍ വന്നുഭവിക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുക.

3 സമാനമായ അത്തരം അനുഭവങ്ങള്‍ കുടുംബത്തിലോ മറ്റോ ആര്‍ക്കെങ്കിലും കാണുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് ഉപദേശം നല്‍കുക.

4 ഇവയെക്കാളെല്ലാം ഉപരി ഈ രീതിയില്‍ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ച വ്യക്തിയെത്തന്നെ, അതേ വികാരത്തില്‍ അവ അറിയിക്കുക. അപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ കുമിഞ്ഞുകൂടിയ പ്രശ്നങ്ങളുടെയും പ്രയാസങ്ങളുടെയും ഭാണ്ഡം ഒന്നൊന്നായി അഴിഞ്ഞ് വരും.

5 പ്രശ്നങ്ങള്‍ തുറന്ന് ചര്‍ച്ച ചെയ്യുമ്പോള്‍ ജീവിതം അര്‍ഥവത്താണെന്ന് ബോധ്യമാവുകയും അതിനനുസരിച്ച് പ്രായോഗികത കൈവരികയും ചെയ്യും.

6 പഴയ രീതിയിലുള്ള ബന്ധങ്ങളൊക്കെ മാറി, ആഴത്തിലുള്ള ഒരു പുതിയ ബന്ധം സ്ഥാപിതമാകും.

7 എല്ലാറ്റിനുമുപരി മുജീബിനും, മറ്റെല്ലാ ചെറുപ്രായക്കാരോടും (പ്രത്യേകിച്ച് അനുജന്‍മാരോടും അനുജത്തിയോടും) ഇത്തരം അബദ്ധങ്ങള്‍ വരാതെ നല്ല രീതിയില്‍ പെരുമാറാന്‍ കഴിയും.

സത്യത്തില്‍, നമ്മുടെ ഉമ്മയുടെ എല്ലാ മക്കള്‍ക്കും നല്ല കഴിവുകളുണ്ട്. നല്ലത് എന്നാല്‍ നല്ല കഴിവുകള്‍. പക്ഷേ, പല സാഹചര്യങ്ങള്‍ കാരണം അവ മുരടിച്ചു പോയി. നമ്മുടെ മാത്രമല്ല, സമൂഹത്തില്‍ പലരുടെയും അവസ്ഥ ഇതുതന്നെയാണ്. അവ പിന്നീട് പഠനവിധേയമാക്കുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ നമുക്ക് സംഭവിച്ച മറ്റുകാരണങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് നോക്കാം.

1 ഒരു പിതാവില്‍നിന്നും കിട്ടേണ്ടിയിരുന്ന സ്നേഹമോ, വാത്സല്യമോ, പ്രോല്‍സാഹനമോ നമുക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ല. രക്ഷിതാക്കളുടെ സ്നേഹവാത്സല്യങ്ങളും പ്രോല്‍സാഹനവും കിട്ടാത്തവര്‍ മാനസികമായി മുരടിച്ചുപോകുമെന്നാണ് പഠനങ്ങള്‍ തെളിയിക്കുന്നത്.

2 ഉമ്മയാണ് പിന്നെ സ്നേഹം തരേണ്ടിയിരുന്നത്. ഉമ്മ എന്നെങ്കിലും നമ്മെ ‘മോനേ’ എന്നു വിളിച്ച് സംസാരിക്കാരുണ്ടോ? ഇല്ല. പക്ഷേ, സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല. അതിരറ്റ സ്നേഹം നമ്മോടൊക്കെ ഉണ്ടാകും. ഉണ്ടുതാനും. എന്നാല്‍, നമ്മുടെ ഉമ്മാക്കും മറ്റു മിക്കവര്‍ക്കും സ്നേഹം എങ്ങനെ പ്രകടിപ്പികണം എന്നറിയില്ല എന്നതാണ് പ്രശ്നം. ഇതുകൊണ്ട് നഷ്ടമാകുന്നത് സ്വന്തം കുഞ്ഞിന്‍റെ ഭാവിയാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയും പഠനവുമൊന്നും അവര്‍ക്കില്ലതാനും.

3 സ്നേഹവും വാത്സല്യവും തരാന്‍ നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത് ഉമ്മാമയും കാരണവന്‍മാരും ഒക്കെയാണ്. അവര്‍ക്കും സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാനറിയില്ലായിരുന്നു.

4 മുജീബിന്‍റെ ജീവിതത്തിലാണെങ്കില്‍ ഞാനും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നിലും അറിവില്ലായ്മ കാരണം അബദ്ധങ്ങള്‍ മാത്രം സംഭവിച്ചു.

ഇതൊക്കെയാണ് കഴിവുകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടും നമുക്ക് അവ പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കാത്ത അവസ്ഥയിലെത്താന്‍ കാരണം. ഈ തിരിച്ചറിവ് ഉണ്ടായതിനുശേഷം ഞാന്‍ ചെയ്ത ബോധപൂര്‍വമുള്ള മറ്റൊരു പ്രക്രിയ എവിടെയൊക്കെ കുടുംബ മനശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ ക്ലാസുകളുണ്ടോ അവയിലൊക്കെ പങ്കെടുക്കുക എന്നതാണ്. ബന്ധങ്ങളെകുറിച്ചും അതിന്‍റെ ആഴത്തെകുറിച്ചും പഠിക്കണമെന്നും അതുവഴി കുടുംബത്തിലും മറ്റുംമാറ്റം വരുത്തണമെന്നുള്ള വാശിയായിരുന്നു പിന്നീടെനിക്ക്. അതുപോലെ, എന്‍റെ നഷ്ടപെട്ട കഴുവുകള്‍ വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനും നിരവധി ക്ലാസുകളില്‍ ഞാന്‍ പങ്കെടുത്തു. ‘ ജീവിത വിജയം’ , ‘വിജയ മാര്‍ഗം’ മുതലായ ധാരാളം ക്ലാസുകള്‍ക്കും, സെമിനാരുകള്‍ക്കും, പങ്കെടുത്തുകൊണ്ടാണ് എന്‍റെ ഉള്‍ഭയവും അപകര്‍ഷതാബോധവും ഞാന്‍മാറ്റിയെടുത്തത്.

പക്ഷെ, ഇപ്പോഴും അതൊക്കെ ചില അപൂര്‍വ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറുണ്ട്. എന്നാല്‍ തൊണ്ണൂറ് ശതമാനവും പല ക്ലാസ്സുകള്‍ കൊണ്ടും, പല നല്ല വ്യക്തികളുമായുള്ള സമ്പര്‍ക്കം കൊണ്ടും, ഇത്തരം വിഷയങ്ങള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്ത് പഠിച്ചത് കൊണ്ടും അതിലെല്ലാമുപരി ഇവ്വിഷയകമായ നിരവധി പുസ്തകങ്ങള്‍ വായിച്ചതുകൊണ്ടും മാറ്റിയെടുക്കാന്‍ പറ്റിയെന്നതാണ് സത്യം. പത്ത് ശതമാനത്തെ ഒതുക്കിനിര്‍ത്താന്‍ തൊണ്ണൂറ് ശതമാനത്തിന് കഴിവുണ്ട് എന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ പത്ത്ശതമാനവും ഇപ്പോഇഅത്ര വലിയ പ്രശ്നമാകുന്നില്ല.

എന്നാല്‍, അല്‍പ വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുമ്പ് മാത്രമാണ് എന്‍റെ മാനസികമായ എല്ലാ പ്രശ്നങ്ങളില്‍ നിന്നും മുക്തനായത്. ഉപ്പയായിരുന്നു എന്‍റെ മാനസികമായ പ്രശ്നങ്ങളില്‍ വലിയൊരു പങ്ക്. ഇപ്പോഴും പലതും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു. ഉള്‍ഭയമാണ് ശരിക്കും ഉപ്പാനെ ആരീതിയില്‍ ചെറുപ്പത്തില്‍ എന്നോട് പെരുമാറിയതാണിതിന്ന് കാരണം. എന്നാല്‍, ഇപ്പോള്‍ ഉപ്പാനോടുള്ള വെറുപ്പൊക്കെ പോയി. ആദ്യമൊക്കെ ഭയങ്കര വെറുപ്പ് തോന്നുമായിരുന്നു. കാര്യങ്ങള്‍ എനിക്ക് ബോധ്യമായതോടുകൂടി, ആരെയും വെരുത്തിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന്‍ മനസ്സിലായി. എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കുക. അളവറ്റ സ്നേഹം അതിരറ്റ സ്നേഹം. ഉപാധികളില്ലാത്ത സ്നേഹം (Unconditional Love) എന്നാണ് ടി.എ മന:ശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ (ടി. എ മന:ശാസ്ത്രമെന്താണെന്ന് പിന്നീട് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്) ഭാഷയില്‍ പറയുക. അതായത്, തിരിച്ച് യാതൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത സ്നേഹം. കളങ്കമില്ലാത്ത, ലാഭേഛകള്‍ ഇല്ലാത്ത സ്നേഹം.

സത്യത്തില്‍, എന്‍റെ തിരിച്ചരിവിനു ശേഷം മുജീബിനു ഒരു നല്ല നിലയില്‍ ഉയര്‍ത്തികൊണ്ടുവരണമെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ബോധപൂര്‍വം ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷേ, അന്ന് അതൊന്നും തുറന്ന് പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ അറിയില്ലായിരുന്നു. അതല്ലെങ്കില്‍ അതിന്ന് സാധ്യമായിരുന്നില്ല.

1 )ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് ബി .എഡ് ചെയ്ത് അധ്യാപകനോ, അതുമല്ലെങ്കില്‍ എം. എ കഴിഞ്ഞ് കോളേജ് ലക്ചറോ മറ്റോ ആയിവരിക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് ഞാന്‍ മുജീബിനെ മദീനത്തുല്‍ ഉലൂം അറബിക് കോളേജില്‍ ചേര്‍ത്തത്. അന്നത്തെ എന്‍റെ സുഹൃത്തുക്കളോട് ഞാന്‍ മുജീബിനെ എത്ര മാത്രം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുവെന്നും, സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും പറയുമായിരുന്നു. പക്ഷേ, മുജീബിനെ കാണുമ്പോള്‍ അതൊന്നും നാക്കിന്‍ തുമ്പത്ത് വരാറില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, പഴയ ആ മോശമായ ശൈലിയിലേക്കാണ് സംസാരത്തിന്‍റെ രീതികള്‍ അറിയാതെ പോവുക. ഇതെന്തുകൊണ്ട് സംഭവിക്കുന്നുവെന്ന് അന്നുതന്നെ ഞാന്‍ സ്വയം ചോദിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നീട് മന:ശാസ്ത്ര ക്ലാസുകള്‍ക്ക് ചേര്‍ന്ന് പഠിച്ചപ്പോഴാണ് എനിക്ക് അതിനുള്ള കൃത്യമായ ഉത്തരം ലഭിച്ചത്. അതായത്, സ്നേഹം ലഭിക്കാത്തവര്‍ക്ക് സ്നേഹം കൊടുക്കുവാന്‍, പ്രകടിപ്പിക്കുവാന്‍ പ്രയാസങ്ങള്‍ അനുഭവപ്പെടും എന്ന യാഥാര്‍ഥൃം. ഇത് എങ്ങനെ മാറ്റിയെടുക്കാം എന്നതായിരുന്നു എന്‍റെ അടുത്ത പഠനം. ടി.എ മന:ശാസ്ത്രത്തില്‍ അതിന്‍റെ
കൃത്യമായ ഉത്തരങ്ങളുണ്ട്. അത് പിന്നീട് പഠിച്ചു മനസ്സിലാക്കിയത്കൊണ്ടാണ് എനിക്ക് ഇപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ എഴുവാന്‍ സാധിക്കുന്നത് തന്നെ. മറ്റുള്ളവര്‍ സ്നേഹിചിട്ടില്ലെങ്കിലും സ്നേഹം ചെറുപ്പത്തില്‍ നമുക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും സ്നേഹം ചെറുപ്പത്തില്‍ നമുക്ക് ലഭിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിക്കുവാനുള്ള പാഠം ഞാന്‍ പഠിച്ചു. അങ്ങനെ കൂടുതല്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ ജീവിതത്തിലുണ്ടായി. ഇപ്പോഴും പഠിക്കുന്നു. കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടായികൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

2) ടൈപ്പ് റൈറ്റിംഗ് പഠിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് പതിയെ കമ്പ്യൂട്ടര്‍ പഠിപ്പിക്കുക എന്ന മറ്റൊരു ലക്ഷ്യത്തിലായിരുന്നു മുമ്പ് മയ്യിലെ ഒരു ടൈപ്പ് റൈറ്റിംഗ് സെന്‍ററില്‍ ഞാന്‍ മുജീബിനെ ചേര്‍ത്തത്.

3)മദീനതിലെ പല അധ്യാപകരോടും സീനിയര്‍ വിദ്യാര്‍ഥികളോടും മുജീബിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധപതിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പലപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. അപ്പോഴും മുജീബിനോട് എനിക്ക് ഒന്നും പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയുകയില്ല. മുജീബിനോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തില്‍ ആ പഴയ ‘പിശാച്’ ഒഴിഞ്ഞ് മാറിയിരുന്നില്ല.

4)കോഴിക്കോട് മെഡിക്കല്‍ കോളെജില്‍ മുജീബിനെ കാണിക്കുന്ന സമയത്തും ഇതുതന്നെയായിരുന്നു അവസ്ഥ. എന്‍റെ സുഹൃത്തുക്കളായ ഡോക്ടര്‍മാരോടൊക്കെ മുജീബിനെ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പറയും. പക്ഷേ, അപ്പോഴും മുജീബിനോട് എന്‍റെ ഇഷ്ടവും സ്നേഹവും പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ എനിക്ക് സാധിച്ചില്ല. കോഴിക്കോട് പല ഭാഗത്തും ഡോക്ടറെ കാണാന്‍ പോയി കത്തിരുന്നതൊക്കെ ഓര്‍മയില്ലേ? അപ്പോഴൊക്കെ മനസ്സില്‍ നിറയെ സ്നേഹം മാത്രമായിരുന്നു. എങ്ങനെ ഞാന്‍ ഇതു പ്രകടിപ്പിക്കും എന്ന് ആശങ്കിക്കുമായിരുന്നു. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അന്നൊന്നും എനിക്കതിനായിട്ടില്ല എന്നതാണ് സത്യം.

5)ഇങ്ങനെ നിരവധി അനുഭവങ്ങളുണ്ട്. മുജീബിന് ചിലപ്പോള്‍ അതൊന്നും നല്ല അനുഭവമായി ഉള്ളില്‍ തട്ടിയിട്ടൊന്നുമുണ്ടാവില്ല. കാരണം, ഒന്നും ഞാന്‍ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നില്ലല്ലോ! ഈ രീതിയിലുള്ള എന്തെങ്കിലും അനുഭവങ്ങള്‍ ഒര്മയിലുള്ളത് ഉണ്ടെങ്കില്‍ അറിയിക്കുക.

എന്നാല്‍, അല്ലാഹുവിന്‍റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് ഇപ്പോഴെങ്കിലും കാര്യങ്ങള്‍ തുറന്ന് പറയുവാനും, മനസ്സിലുള്ള വികാരങ്ങള്‍ തുറന്ന് പ്രകടിപ്പിക്കുവാനും സാധിച്ചുവല്ലോ? അതു കൊണ്ടുതന്നെ ഇനിയുമിനിയും പഴയ അനുഭവങ്ങളൊക്കെ തുറന്നെഴുതുക.

എന്‍റെ പഠനത്തിനും മാറ്റത്തിനും വേണ്ടി ചിലകാര്യങ്ങള്‍ അറിയാനുണ്ട്. താഴെക്കാണുന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം എനിക്ക് തുറന്നെഴുതുക.

1 മുജീബിന്‍റെ ജീവിതത്തെ വികൃതമാക്കിയവരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ഞാന്‍ മാത്രമാണോ? (അല്ല എന്ന് കത്തില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായി, ആരൊക്കെയാണവര്‍?)

2 അവരുടെയൊക്കെ പങ്ക് എത്രത്തോളമുണ്ടായിരുന്നു? അവരില്‍ നിന്നും അനുഭവിച്ച വിഷമതകള്‍ എന്തൊക്കെയായിരുന്നു?

3 ചെരുപ്പകാലത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും വെറുപ്പ് തോന്നുന്ന വ്യക്തി ആരാണ്? (എല്ലാം തുറന്ന് എഴുതുക, യാതൊരു മടിയും വേണ്ട).

4 ഏറ്റവും വെറുപ്പ് തോന്നുന്ന സംഭാവമെന്താണ്?

5 എന്നെകുറിച്ച് ഇപ്പോള്‍ എന്ത് തോന്നലുകളാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്? (എനിക്ക് വേണ്ടി എഴുതരുത്, മുജീബിന്‍റെ മനസ്സിലുള്ളത് അതേപടി, പേടിയോ മടിയോ കൂടാതെ എഴുതുക).

6 എന്‍റെ കുടുംബ മന:ശാസ്ത്രത്തിന്‍റെ പ്രഭാഷണം കേട്ടുകാണുമെന്ന് കരുതുന്നു. അത് കേട്ടപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ വികാരമെന്താണ്? അത് കേട്ടപ്പോള്‍ എന്നെകുറിച്ചുണ്ടായ ഫീലിംഗ്സുകള്‍ എന്താണ്?

7 ടി.വി. യില്‍ വന്ന റംസാന്‍ പ്രോഗ്രാം കണ്ടുകാണുമെന്ന് കരുതുന്നു. അത് കാണുമ്പോള്‍ ഉണ്ടായ വികാരമെന്ത്? എന്നെകുറിച്ചുണ്ടായ ചിന്ത എന്തായിരുന്നു?

8 ഞാന്‍ ഈ കത്തിന്‍റെ ആദ്യഭാഗത്ത് എഴുതിയതുപോലെ, ജീവിതത്തില്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ആത്മഹത്യ സ്വപ്നത്തില്‍ (പകല്‍ സ്വപ്നം) കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? അതിനെകുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ? അറിയിക്കുക.

9 നാട് വിട്ടുപോകാന്‍ ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

10 ജീവിതത്തോട് നൈരാശ്യവും, വെറുപ്പും മടുപ്പും തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?

11 ഇപ്പോഴും ജീവിതത്തില്‍ ആരോടെങ്കിലും തീവ്രമായ വെറുപ്പ് തോന്നാറുണ്ടോ?

12 ജീവിതത്തില്‍ എന്നെങ്കിലും മനസ്സ്പൊട്ടി കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?

13 കരയാന്‍ കാരണമെന്തായിരുന്നു?

14 മുജീബിന്‍റെ സ്വകാര്യ വേദനകളും വിഷമതകളും ആരെങ്കിലുമായി പങ്കുവെച്ചിട്ടുണ്ടോ? ആരോടെങ്കിലും ഇതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? അവരുടെ പ്രതികരണം എങ്ങനെയായിരുന്നു? അവരോട് എന്നില്‍നിന്നുണ്ടായ അനുഭവം പറഞ്ഞിരുന്നോ?

15 എന്നെകുറിച്ച് ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും ഒരു നല്ല അനുഭവം ഓര്‍മയിലുണ്ടോ? അതായത് മറക്കാനാവാത്ത നല്ല അനുഭവം. അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും അനുഭവം ഉണ്&a

Write a review



Note: HTML is not translated!

Bad           Good